Σας ευχαριστούμε που επισκευθήκατε την ιστοσελίδα μας. Η Βυζαντινή Γωνιά αποτελεί ένα χώρο που παρέχει το aektzis.gr στα μέλη του για την μεταξύ τους επικοινωνία.Οι απόψεις που εκφράζονται εδώ, ειναι απόψεις των μελών του aektzis.gr που τις εκφράζουν, και δεν αποτελούν κατα οποιοδήποτε τρόπο απόψεις του aektzis.gr Το παρόν Forum αυτοδιοικείται από τα μέλη του, βάση κανόνων, για την τήρηση των οποίων είναι υπεύθυνα τα ίδια τα μέλη του.Οι συζητήσεις πρέπει να κρατιούνται σε κόσμιο επίπεδο, με σεβασμό στην προσωπικότητα όλων των μελών και με στόχο την ισότημη και δημοκρατική διατύπωση ιδεών. Αφου διαβάσετε προσεκτικα τους ΚΑΝΟΝΕΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ και εφόσον τους αποδεχθείτε, μπορείτε να αφήσετε τα στοιχεία σας, την άποψη σας και την φωτογραφία σας.

Φτωχότερος είναι από σήμερα ο ελληνικός αθλητισμός, που θρηνεί την απώλεια του μεγάλου Αλέκου Σοφιανίδη. Σε ηλικία 73 ετών, χτυπημένος επί χρόνια από ανίατη ασθένεια, ο μεγάλος αθλητάνθρωπος έφυγε από τη ζωή.

Ο εκλιπόν αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες προσωπικότητες του ελληνικού ποδοσφαίρου και έναν από τους αξιότερους εκπροσώπους του ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης.
Ο Σοφιανίδης ήταν μία μοναδική περίπτωση αθλητή. Αν και Ελληνας, αγωνίστηκε επί χρόνια και έγραψε ιστορία στην Μπεσίκτας, ενώ αγωνίστηκε και στην Εθνική Τουρκίας. Το εντυπωσιακό μάλιστα είναι πως αγωνίστηκε τόσο στο τμήμα ποδοσφαίρου, όσο και στο τμήμα μπάσκετ. Σε ένα παιχνίδι της μπασκετικής Μπεσίκτας μάλιστα, αποχώρησε από την ομάδα και εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Ελλάδα.
Η καριέρα του στην Ελλάδα δεν θα μπορούσε να μη συνδεθεί με την ΑΕΚ, τη φανέλα της οποίας φόρεσε κατά τη δεκαετία του ’50. Μετά το φινάλε της ποδοσφαιρικής του καριέρας, έμεινε κοντά στην Ενωση και αρκετές φορές ανέλαβε καθήκοντα πρώτου προπονητή. Βέβαια, η προπονητική του σταδιοδρομία συνδέθηκε άρρηκτα με την Εθνική ομάδα. Επί χρόνια συνεργάτης του Αλκέτα Παναγούλια, αλλά και πρώτος προπονητής του αντιπροσωπευτικού συγκροτήματος στο τέλος της δεκαετίας του ’80.
ΜΑΥΡΗ ΜΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΕΚ Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ .Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΛΕΚΟΣ ΣΟΦΙΑΝΙΔΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΜΑΖΙ ΜΑΣ